برای دریافت اطلاعات، رزرو وقت مشاوره یا پشتیبانی کلاسها، با شماره زیر تماس بگیرید: ۰۹۲۲۳۰۹۲۹۹۶ 📞 (پاسخگویی هر روز از ۹ صبح تا ۹ شب)
کیمیاگری در معنای روانشناختی آن، نه تبدیل مس به طلا، بلکه تبدیل «جان انسان» به گوهری ناب و ارزشمند از طریق سفر زندگی است.
کیمیاگری جان: از تنگنای عقده تا گستره توانمندی کیمیاگری در معنای روانشناختی آن، نه تبدیل مس به طلا، بلکه تبدیل «جان انسان» به گوهری ناب و ارزشمند از طریق سفر زندگی است. این فرآیند زمانی آغاز میشود که فرد درک کند ارزشمندترین ماده اولیه برای کار کردن، پتانسیلهای درونی خودش است که باید پرورش یابند. دو مانع بزرگ: تنگنا و ناتوانی آنچه انسان را از کیمیا شدن باز میدارد، غلبه دو احساس بنیادین بر روان است: تنگنا و احساس ناتوانی. این دو حالت معمولاً زمانی رخ میدهند که یک «عقده» (یک نگرش با هسته عاطفی سخت ناشی از تجربهای تلخ یا شیرین) بر روان حاکم میشود. وقتی انسان در چنگال عقده گرفتار است، جهان را از دریچهای بسیار باریک میبیند؛ او احساس میکند جهان چیزی برای عرضه ندارد (تنگنا) و خودش هم ابزاری برای تغییر شرایط ندارد (ناتوانی). سه دام شیطان بر سر راه تحول در مسیر کیمیاگری، سه عامل مخرب وجود دارند که مانع از رشد جان میشوند: ۱. عجله: کمالگرایانی که میخواهند همهچیز را «تندتر، بهتر و بیشتر» به دست آورند، دچار اضطراب دائمی میشوند و نمیتوانند جهان را با آرامش و دقت ببینند. ۲. ناامیدی و دلسردی: وقتی فرد با عجله هدفی را تعیین میکند و به آن نمیرسد، دچار دلسردی عمیقی میشود که حرکت او را متوقف میکند. ۳. فریب: ذهن با بهانههایی مانند «من به درد این کار نمیخورم»، «پول ندارم» یا «مربی خوبی نداشتم»، فرد را از مسیر اصلی خارج کرده و او را به این باور میرساند که این راه متعلق به او نیست. عبور از «تونل حادثه»؛ کلید پختگی برای خروج از این وضعیت، کیمیاگر باید بداند که ذهن در نبرد با حوادث پخته میشود. گریز از چالشها و قرار دادن خود یا فرزندان در «تونل انجماد» (جایی که هیچ رنج و آتشی به آنها نرسد)، باعث میشود روان «آکبند» و خام باقی بماند. یک ذهن خام با اولین مسئله فرو میپاشد، اما ذهن پخته میداند که تنگنا دائمی نیست و هر مسئلهای در درون خود راه حلی دارد. صبر و بصیرت در بازسازی روان کیمیاگری نیازمند صبر است. همانطور که یک غذا برای رسیدن به طعم واقعی باید در فرآیندی آرام بپزد، ارتقای سطح زندگی و کاهش تنگناها نیز مستلزم زمان و پختگی است. اولین گام این است که به جای مقصر دانستن جهان، بپرسیم:«کدام عنصر در روان من مسدود شده که جهان را دچار فقر و محدودیت میبیند؟» نتیجهگیری: کیمیاگری شخصیت یعنی پذیرفتن ناشی بودن در شروع مسیر و دادن فرصت به خود برای رشد. با عبور شجاعانه از دل حوادث و جایگزینی صبر به جای عجله، احساس ناتوانی رنگ میبازد و انسان در مییابد که طلا از دل مسائل و چالشها ساخته میشود. جهان بیکران است و این تنها ذهن ماست که گاهی به پایان میرسد.
کیمیاگری در معنای روانشناختی آن، نه تبدیل مس به طلا، بلکه تبدیل «جان انسان» به گوهری ناب و ارزشمند از طریق سفر زندگی است....
خودشناسی، درک این مطلب حیاتی است که تروما صرفاً یک ضربه بیرونی نیست، بلکه درک، تحلیل است که از آنضربه در ذهن خود می سازیم.تروما زمان...
بسیاری از ما تصور میکنیم که سبک زندگی آرامی داریم، اما حقیقت این است که بخش بزرگی از آنچه «لایفاستایل»مینامیم، در واقع سبک زندگی مبت�...
بازگشت به صفحه اصلی